Eerste vertaling in het Nederlands van een ruime selectie uit de poëzie van Michail Lermontov (1814 –1841), een van de grootste en populairste Russische schrijvers. Zowel natuur als liefdeslyriek komt aan bod, maar ook de politieke gedichten (en profetieën) van Lermontov zijn goed vertegenwoordigd. De bloemlezing geeft een goed beeld van de gekwelde mens die Lermontov was : eenzaamheid, verdoemenis, onmogelijkheid om te communiceren, melancholie domineren zijn mens en wereldbeeld.